امروزه فعالیت‌های انسانی به عنوان اصلی‌ترین منبع تهدید کننده تنوع زیستی محسوب می‌شود. مناطق زیستی مهم پرندگان به عنوان گروهی از مناطق با تنوع زیستی بالا در جهان مطرح می‌باشند، که نحوه پراکنش این مناطق در بیوم‌ها و پروانس‌های زیستی مختلف در حفاظت از تنوع زیستی موثر می‌باشد. لذا مطالعه حاضر جهت بررسی وضعیت مناطق مهم پرندگان در پروانس‌های زیستی کشور ایران در نظر گرفته شد. در این مطالعه ابتدا لایه‌های مربوط به پروانس‌های زیستی و IBAs تهیه و با استفاده از روش Intersect در نرم افزار Arc GIS 10.2 میزان پوشش هر پروانس برای IBAs به دست آمد. نتایج به دست آمده نشان داد که پروانس‌های زیستی استپ‌های جنگلی کوهستان‌های زاگرس و مناطق بیابانی و نیمه بیابانی نوبو-سندی جنوب ایران هرکدام به ترتیب با 27 و 24 منطقه بیش‌ترین IBAs کشور ایران را در خود جای داده‌اند. بیش‌ترین میزان همپوشانی IBAs با پروانس‌های زیستی متعلق به پروانس‌های زیستی دریاچه‌ها (58/98 درصد) و مرداب‌های شور رسوبی دجله و فرات (54/21 درصد) نشان داده شد. لذا با توجه به نتایج به دست آمده مناطق با درصد هم‌پوشانی اندک برای انجام هر گونه برنامه توسعه‌ای و مدیریتی برای IBAs در کشور ایران بایستی در اولویت قرار گیرند، تا بتوان به خوبی از خدمات اکوسیستمی تمامی پروانس های زیستی در کشور بهره مند شد.